Nieuws
Mili doet ons verslag van haar
vrijdag, 13 januari 2012
Mili doet ons verslag van haar bezoek aan onze adoptieschool in Peru. Zoals je kunt lezen wordt het geld goed besteed.
Dankzij jullie bijdragen hebben we hiermee een hoop kunnen betekenen voor de school en voor de schoolgaande kinderen. Twee weken geleden is Daniël eerst naar de school Luz y Esperanza gegaan om te kijken en te vragen wat wij voor hen zouden kunnen betekenen.
Daniël en mijn ouders werden daar heel hartelijk ontvangen door de directrice en later de juffrouwen. Toen heeft Daniël kenbaar gemaakt wat onze bedoelingen waren en wie ons daarbij allemaal financieel hebben ondersteund. Het beste is om niet bekend te maken om wat voor een bedrag het gaat. Daniël wist al wel dat het woord ¨gracias¨, bedankt, betekende maar zo vaak heeft Daniël het nog nooit gehoord. Daarna kregen ze eerst een rondleiding. Tijdens zo´n rondeiding had Daniël wel zo zijn ideeën wat ze zouden kunnen gebruiken.
De kinderen helemaal onder de indruk en Daniël hoorde sommigen zeggen, wooowwww……muy alto, ofwel, wat is die jongen lang. Vergeleken met die kleine Peruaantjes klopt dat ook wel. En als je voor de klas staat wat vertel je dan zoal? Dat Nederland bijvoorbeeld heel veel tulpen heeft. Bij het vertellen dat Nederland zo´n 16 miljoen inwoners heeft moesten de oudere kinderen wel lachen vergeleken met de 40 miljoen inwoners die Peru heeft. In Lima wonen er al zo´n 8 miljoen, tenminste, die geregistreerd zijn. En waar komt de lekkerste kaas van de hele wereld vandaan? Uit Nederland natuurlijk. Nederland is hier bij de meeste kinderen het bekendst om de koeien die we hier hebben. Toch ook weer leuk om dat te horen. Na de rondleiding heeft Daniël de spullen gegeven die hij had meegenomen in zijn 2e koffer. Daar waren ze heel blij mee. Ze zeiden dat ze eerst een meeting wilden houden met de leraressen om te kijken wat zij goed konden gebruiken en dan zouden ze ons mailen.
Anderhalve week later hadden we een lijst met zaken, Latin speed zeg maar mañana, mañana, mañana. Wij naar de winkel om deze zaken te kopen. Om zo maar eens een voorbeeld te geven wilden wij dus graag 100 schriften met ruitjes en 100 schriften met lijntjes. Uuuhhhh zeiden ze, dat lukt niet want we hebben er maar 25 in voorraad. Zo ging dat met nog meer zaken. Logistieke planning gaat ze hier niet zo goed af als in Nederland. Maar goed, 4 uur later, en dit is niet overdreven, hadden we alle zaken voor de 2e etappe en hebben we dat de volgende dag naar de school gebracht. Zie bijgaande foto´s. Ook zitten hier studieboeken voor de leraressen bij. Deze studieboeken zetten ze daar in de bibliotheek en die moeten de leraressen van de 20 klassen dan met elkaar delen en dit vervolgens weer onderwijzen aan de leerlingen.
Ze keken met verbazing naar de hoeveelheid dozen waarmee we kwamen en de ene gracias na de andere gracias volgde. Ik heb toen niet gezegd dat we volgende week de 3e etappe gaan doen. Dan is het verassingseffect des te groter. Dit wordt dan 22 december. Ze hebben dan Chocolatada. Dit is warme chocolademelk drinken met Panetonne, een soort cake. Dit is de dag dat ze de vakantie gaan inluiden.
Wat dat betreft hebben wij het in Nederland toch allemaal goed voor elkaar en kopen we gewoon wat we willen en denken er eigenlijk niet eens bij na. Namens de school en onszelf wil ik jullie heel erg bedanken voor jullie financiële bijdrage!! Je kunt je werkelijk niet voorstellen hoe blij ze kunnen zijn met nieuwe schriften en een paar kleurpotloden bijvoorbeeld. Voor de meesten, daar op die school dan, is het helaas niet mogelijk dat ouders dit zelf aanschaffen voor hun kind en zijn ze afhankelijk of de school er wel het geld voor heeft.
Wederom hartstikke bedankt voor jullie financiële steun.
Groetjes Daniël en Mili
Hallo allemaal,
Afgelopen donderdag de 22e zijn we weer naar de school Luz y Esperanza geweest. Op die dag hadden ze de Chocolatada. Dit ter afsluiting van het schooljaar omdat ze nu vakantie hebben. Op die dag is het een ritueel om warme chocolademelk te drinken met Panettone. Dit is een soort hoge cake met rozijnen.
Wederom hadden we weer behoorlijk wat schoolspullen gekocht en meegenomen. We moesten een taxi bestellen omdat we dit niet allemaal mee konden nemen in de auto. Hier is het tenminste nog lachen om een taxi te nemen. Voor 5 Euro werden we naar school gebracht en dat is 45 minuten rijden. Ditmaal hadden we onder andere atlassen gekocht en een globe. Dit was een wens van de school. De reactie van de Topografie leraressen was niet te beschrijven. Prachtig om te zien.
Voordat de Chocolatada begon moesten alle klassen verzamelen op het schoolplein. Daar stonden ze per klas in de rij. Toen gingen ze eerst het volkslied van de school zingen en vervolgens het volkslied van Peru. Van klein tot groot (4 tot 12 jaar) zongen ze mee en nog uit volle borst ook. Ongelooflijk dat die kleintjes dat ook allemaal uit het hoofd kunnen. Ik kom nog niet verder dan de eerste twee regels.
Vervolgens werden we tesamen met jullie hartelijk bedankt voor alle giften die de school heeft ontvangen van ons allemaal. Na die tijd hebben wij nog wat gedronken met een aantal leraressen en de directrice en hebben we afscheid genomen. Nu hebben wij ook lekker vakantie ha ha ha.
Nogmaals hartstikke bedankt voor jullie bijdragen en alvast een hele goede jaarwisseling toegewenst. Met vriendelijke groeten,
Daniël en Mili
In het fotoalbum staan een paar foto's van het bezoek.
